Μόλις γύρισα σπίτι, άνοιξα την τηλεόραση στην ΕΡΤ Satellite και έπεσα πάνω στον Καραμανλή που επισκέπτεται αυτές τις μέρες την Αυστραλία μαζί με την Νατάσα. Χάζεψα το ρεπορτάζ με τις γιαγιάδες και τους παππούδες που έψαλλαν δακρυσμένοι τον Εθνικό μας Ύμνο και τα εγγόνια ντυμένα τσολιάδες και αμαλίες να βγάζουν λόγους σε άψογα Gr-english! Η όλη εικόνα ήταν ιδιαίτερα συγκινητική αλλά με έβαλλε σε σκέψεις. Το να είσαι Έλληνας έχει ημερομηνία λήξης; Γιατί μετά από 5 χρόνια στο εξωτερικό νιώθω πως ολοένα και λιγότερη σχέση έχω με την Ελλάδα; Πώς θα νιώθω μέτα απο 10 χρόνια; Υπάρχει ελπίδα γιατρέ μου; Κι άντε άσε με εμένα, τα παιδιά μου (δεν έχω ακόμα, αλλά λέμε τώρα)θα δικαιούνται να λέγονται Έλληνες; Τελικά, παραφράζοντας τον ποιητή: Ποιος είναι Έλληνας, ποιος μη Έλληνας και ποιος ανάμεσά τους;
Ψάχνω να βρω τι με κάνει Ελληνίδα πέρα από το γεγονός ότι έτυχε να γεννηθώ στην Ελλάδα; Τι μοιράζομαι με τους υπόλοιπους έλληνες της γενιάς μου; Τον Παραμυθά στην ΕΡΤ, τη Μάγια τη Μέλισσα και το Σπορτ Μπίλλυ; Την ιδιωτική τηλεόραση με τις 3 Χάριτες και τους Απαράδεκτους και τις ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου; Τις Πανελλήνιες; Τα φοιτητικά στέκια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης; Την αβεβαιότητα στην επάγγελματική αποκατάσταση που έκανε τους πιο τολμηρούς από εμάς να "πάμε για άλλες πολιτείες¨; Κι αν τα παιδιά μου μεγαλώσουν στο Τίρολο και δεν δουν τον Παραμυθά αλλά την Pippi Langstrumpf και τη Heidi, αν δεν παρελάσουν ποτέ στις μεγάλες εθνικές επετείους, αν η φιλενάδα τους στο Δημοτικό δεν είναι η Τασούλα αλλά η Urschi, αν δεν ερωτευθούν τον Γιαννάκη αλλά τον Bernhard (και καλά να 'χω κόρη, σκέψου 'χω γιο!), αν ακούνε Christina Stürmer αντί για την Αλέξια, αν κάνουν Abitur αντί για Πανελλήνιες, αν προφέρουν το "χι" και το "ρο" με την χαρακτηριστική προφορά των Ιννσμπρουκοχωριτών τι κοινό θα έχουν με τα ξαδέρφια τους στην Ελλάδα;
Θα μου πεις να τα έχω από κοντά για να εξασφαλίσω ότι αισθάνονται Έλληνες. Αλλά είναι σωστό να τα παγιδέψω μεταξύ 2 κόσμων; Και τελικά μήπως οι μετανάστες που ακούνε τον Εθνικό Ύμνο και κλαίνε, που ντύνουν τα παιδιά τους τσολιάδες είναι αυτοί που ποτέ δεν κατάφεραν, είτε γιατί δεν το θέλησαν οι ίδιοι είτε γιατί η χώρα προορισμού τους δεν τους βοήθησε, να ενσωματωθούν στην εκεί κοινωνία και έμειναν να αιωρούνται μεταξύ 2 κόσμων χωρίς στην πραγματικότητα να ανήκουν πουθενά; Μήπως τελικά πατρίδα δεν είναι ο τόπος που γεννηθήκαμε αλλά ο τόπος στον οποίο επιλέγουμε να γεννήσουμε τα παιδιά μας;
Εσείς τι λέτε;
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
9 σχόλια:
Όπου γης πατρίς. Γιατί; Διότι αλλιώς θα βρεθείς εγκλωβισμένος, οπως παρατηρείς. Επίσης, διότι, αν είσαι ανοιχτός σε ερεθίσματα, πώς είναι δυνατόν να αρνηθείς κάτι που, ναι μεν είναι ξένο, από την άλλη όμως σε προσκαλεί να το εξερευνήσεις;
Σίγουρα οι περισσότερες συνήθειες ξεφτίζουν, αν κ όχι όλες. Το οποίο σημαίνει ότι το κοιν. περιβάλλον είναι αυτό που ορίζει τις συνήθειές μας. Άρα όσο περισσότερο χρόνο ξοδεύεις στην Αυστρία, τόσο μικρότερη η επαφή με Ελλάδα. Όμως η ελληνικότητά σου δεν θα λήξει, γιατί θα εξακολουθείς να κουνάς τα χέρια σου μανιασμένα, θα ανεβάζεις τον τόνο της φωνής σου ανεπαίσθητα, θα πίνεις Τούρκικο/Ελληνικό/Σέρβικο/Αράβικο καφέ (ναι, ναι, ο καθένας το έχει για δικό του), θα ψάχνεις απελπισμένα για καλό ελαιόλαδο κ φέτα εισαγόμενη απο την ελλάδα, όπου κ αν είσαι κλπ., κλπ.
Έτσι το βλέπω εγώ. :)
Υπάρχει ελπίδα γιατρέ μου;
----
Καμία!
Όπου γης και πατρίς και άσε τους Καρατζαφέρηδες να παραμυθιάζονται!
Καρά τζαφέρ, ε θυμίζει τουλάχιστον Περικλή η Θουκυδίδη.
doctor
Υ.Γ. Καλωσήρθα στο blog σου......!
Καλημέρα
Τι άγχος κι αυτό για το αν είστε Ελληνίδα. Μια χαρά είναι το Ινσμπουργκ και ωραία φαγητά έχει και πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής από την Ελλάδα (βέβαι εγώ σαν τουρίστας έχω έλθει)
Τι είναι αυτό που φοβάστε μην χάσετε και το θεωρείται τόσο πολύτιμο?
Δεν μπορω να σου πω περισσοτερα απο οσα θα εχεις καταλαβει. Αυτο που νιωθω εγώ είναι οτι η ξενιτια δρα εξαγνιστικα, ξεφτίζουν καποιες συνηθειες αληθεια, αλλα αυτες που θα θέλαμε να ξεφτίσουν, οι κακες συνηθειες, εν γενει ολα αυτα που θεωρουμε(-ω) χαρακτηριστικα των "κωλο-ελληνων" (ου μην και Ελληνων του κώλου θα ελεγα). Το βρισιδι, η ακατασχετη γκρινια, η τζαμπα-μαγκια, η ξιπασια οτι ειμαστε καλυτεροι σε ολα.
Ομως μας μενουν τα καλυτερα και τα εκτιμαμε περισσοτερο. Και μαζι τους και την ρημαδα την καταγωγή μας.
Εγω που δε σταματουσα να γκρινιαζω για την Ελλαδα απανταχου και να βριζω τα παντα πανω της, στην Ισπανια (και τωρα εδω στο Αμερικα για λιγο καιρο) την εχω κορώνα στο κεφαλι μου. Μυγα στο σπαθι μου δε σηκωνω για τους Σωκρατηδες, τους Λεωνιδες, Κομνηνους και Παλαιολογους, την Αντισταση και το Πολυτεχνειο. Και οχι μονο για την ιστορια αλλα και για τους Ελληνες του σημερα που απο ενα γενετικο pool 10 εκατομμυριων γαμουν και δερνουν σε τοσους τομεις (μηπως μας παρει κι εμας η μπαλα στο τελος) Και ναι ακομα και για αυτο το θαυμα του Εuro!
Ολα καλα της τα βρισκω απο μακρια...αλαργα να αγαπιομαστε που λενε.
Και να σου πω και κατι αλλο? Η ξενιτια σε κανει τελικα Ελληνα. Να εισαι μεσα στο λεωφορειο και να παιζει το mp3 Θεοδωράκη και να θες να βαλεις τα κλαματα, να βλεπεις ξαφνικα τα ποστερ του ΕΟΤ απο τη Σιφνο στο δρομο και να πεταριζει κατι μεσα σου. Μεχρι και το ουζο και η χωριατικη καλυτερη γευση εχουν στα ξενα κι ας μην ειναι καλο το λαδι (που στην Ισπανια ειναι), επειδη τα αλατιζεις με την ομηρική λαχταρα για νοστο. Γιατι ανεξαρτητα απο το ποσο καλα περναμε, αυτο που σε κανει Ελληνα ειναι που παντα σκεφτεσαι το γυρισμο, σαν τον Οδυσσεα που σκεφτοταν τη ρυτιδιασμενη Πηνελοπη του ακομα και αναμεσα στα στιλπνα, τρυφερα, διχως κυτταριτιδα λαγονια της Καλυψους.
Αντε γεια μας.
@itelli
Sumfwnw apoluta me to "opou gis kai patris". Ofeiloume na eimaste anoixtoi se erethismata, na ekserevnisoume ton kainourio kosmo pou ksediplwnetai mprosta mas.
@ doctor
Giatre mou, me apogoitevete! Diladi den iparxei kamia elpida? Tipota? Null? Mipws ena fakelaki tha sas voithouse na anathewrisete kai na deite tin periptwsi mou me allo mati :o)
Kalws sas vriskw sto blog mou!
@spiretos72
Spireto mou, me pareksigisate! Eida tosous papoudes kai giagiades na tragoudane ton Ethniko mas imno me ta eggonakia tous kai na klaine oikogeneiakws kai mpika se skepseis min eimai Ellinida "maimou" mia kai oute tin ennoia tou Karamanli (kai tou kathe Karamanli) exw, oute ton Ethniko Ymno tragoudaw, oute kana trelo zori travaw me tin Ellada. Agapw ton topo pou gennithika, alla epeleksa ton topo ston opoio zw!
@Sunupotrofe-siga min se elega Christoforo :oP
Epetrepse mou na diafwnisw: Kwloellines vrika pantou: se Ellada, Austria ka prosfata sto Belgio! Pistevw de pws to pososto twn gkriniaridwn, ksipasmenwn, tzampa-magkwn, opws tous onomazeis, einai polu megalitero sto ekswteriko.Ektos vevaia an stin Ellada mesa stin posotita katafera na vrw tin poiotita kai na xtisw ton uperoxo paramuthenio kosmo mou eksairontas tous anwthen mizerogonous sumpolites mas!
Se antithesi me sena, egw eixa tin Ellada korwna sto kefaki mou oso zousa ekei. Molis vgika kai ligo paraeksw arxika na vlepw polla strava tis pou prwtutera apodexonoun ws aftonoita kai anapofefkta.
Twra se oti afora sto ouzo kai sti xwriatiki, e edw tha diafwnisw 100%. If you are in Rome, do it like the Romans! Xwriatiki mono sti Sxoinousa me ntomates apo to kalokairino mas, tirolerknödel sto Innsbruck kai mudia me patates tiganites sto Belgio!
Kai gia an kleisw: An afto pou me kanei Ellina einai to oti panta skeftomai to girismo, eimai xameni ipothesi...kala to egrapsa Ellinida me imerominia liksews...:o)
PS poso tha meineis stin Ameriki? Pote epistrefeis? Kala na pernas kai krata up to date to blog sou:o)
Willkommen beim Bloggen. Πολύ ωραίο post, μου θύμισε δικούς μου προβληματισμούς. Δεν έχω βρει λύση ακόμη, είναι η αλήθεια. Πάντως ισχύει όπου γης και πατρίς. Και μακριά από αυτούς που ψάχνουν ΚΑΙ στην ξενιτιά "πρόβατα", δηλαδή ΄Ελληνες της διασποράς στην προκειμένη περίπτωση, για να το παίξουν παράγοντες και αρχηγοί.
Ich würde deinen tollen post gerne kommentieren, aber erstens könnte ich das nur auf Deutsch (ein Teil meiner Griechisch-Deutschen Identität: Spache!) und zweitens würde ich nicht genug Worte finden um alles zu schreiben, was es zu diesem Thema gibt. Vielleicht mache ich eine Serie darüber in meinem blog.
Großes Thema!
:)
Τυρολέζα said...
"Αλλά είναι σωστό να τα παγιδέψω μεταξύ 2 κόσμων; Και τελικά μήπως οι μετανάστες που ακούνε τον Εθνικό Ύμνο και κλαίνε, που ντύνουν τα παιδιά τους τσολιάδες είναι αυτοί που ποτέ δεν κατάφεραν, είτε γιατί δεν το θέλησαν οι ίδιοι είτε γιατί η χώρα προορισμού τους δεν τους βοήθησε, να ενσωματωθούν στην εκεί κοινωνία και έμειναν να αιωρούνται μεταξύ 2 κόσμων χωρίς στην πραγματικότητα να ανήκουν πουθενά; Μήπως τελικά πατρίδα δεν είναι ο τόπος που γεννηθήκαμε αλλά ο τόπος στον οποίο επιλέγουμε να γεννήσουμε τα παιδιά μας;
Εσείς τι λέτε;"
Εγώ τι λέω;
Εξαρτάται απο την παχυδερμία του Ομογενή-μετανάστη.
Υπάρχουν αυτοί που έχουν ρίξει μαύρη πέτρα πίσω τους και έχουν ρίξει δουλειά, χρήμα, σεξ ή ναρκωτικά μπροστά τους (πάρε και διάλεξε).
Υπάρχουν αυτές που επισκέπτονται την Ελλάδα κάθε δεκαετία σαν τόπο διακοπών.
Υπάρχουν αυτοί που διατηρούν στενές σχέσεις με την Ελλάδα, συχνά ταξιδάκια ή αν δεν μπορούν λόγω οικονομικών λόγων τότε στενή παρακολούθηση της ζωής στην πατρίδα μέσω εφημερίδων, ράδιο ή δορυφορική.
Υπάρχουν κι αυτές που δεν αντέχουν ή δεν την έχουν σχεδιάσει την ζωή στην ξενιτειά και μετά απο το πτυχίο και την ειδικότητα γυρίζουν στην Ελλάδα.
Τώρα να μπούμε λίγο στην ουσία.
Μην σκέφτεσαι κορίτσι την ξενιτειά σαν παγίδα και μείον.
Αντί να παγιδευτείς μεταξύ δύο κόσμων, επεκτείνεσαι μεταξύ δύο κόσμων.
Απλώνεσαι αντί να συρρικνώνεσαι.
Κρατάς τα πλεονεκτήματα της Ελληνικότητάς σου και τα πλεονεκτήματα της νέας σου πατρίδας.
Ζείς και απολαμβάνεις αμφότερες τις χώρες, κοινωνίες, πολιτισμούς.
Όταν στην έχουν δώσει δίνουν τα χιόνια και το ψωφόκρυο στο Τυρόλο κάνεις ένα πασχαλινό ταξιδάκι στην πατρίδα.
Όταν σου την έχουν δώσει τα τυρολέζικα γιαχου πηγαίνεις στο γνωστό σου μπαράκι και τους δίνεις να βάλουν το CD με την αγαπημένη σου Ελληνική μουσική για να χορέψουν όλοι.
Θα πάθεις αν μάθεις πόσοι Αυστριακοί έχουν ταξιδέψει και αγαπήσει την Ελλάδα, το Ελληνικό φαγητό και μουσική.
Να ρίχνεις ζεστά χαμόγελα όταν οι Τυρολέζοι φίλοι σου σε ζηλεύουν γιατί ήρθες απο μια χώρα που λούζεται στο φώς και στην ζεστή αγκαλιά του Αιγαίου ενώ αυτοί πρέπει να ταξιδέψουν σε μια ξένη χώρα να κολυμπήσουν (ά ξέχασα, υπάρχουν και οι πανέμορφες Αυστριακές Λίμνες που μελανιάζεις απο το κρύο σε δέκα λεπτά ... στα μέσα Αυγούστου).
Οι Αυστριακοί νομίζω προτιμούν την Ελλάδα για μακρόχρονες καλοκαιρινές διακοπές περισσότερο από κάθε άλλη χώρα μετά την Ιταλία.
Έχω γνωρίσει Αυστριακούς που μιλούν Ελληνικά καλύτερα απο ΕλληνοΑυστραλούς ομογενείς δευτέρας γενιάς.
Εφόσον μπορείς και θέλεις να μιλάς και να γράφεις Ελληνικά θα είσαι Ελληνίδα.
Όταν τα ξεχάσεις και θα μιλάς μόνο Γερμανικά σαν καθαρόαιμη τότε θα είσαι μια ατόφια Αυστριακιά.
Είναι αυτό τό ονειρό σου;
Take it from your cousin. Born in Australia of Greek heritage lived in London and now lives in the US with her first baby on the way. It doesn't matter what your passport says, where you live or where you grew up. When you have an uncontrollable urge to cry when you are entering or leaving a particular country, even if you would never tolerate to live there, that is what decides your ethnicity and for me that is Greece and being Greek. I didn't even know it until I was in my early 20's and visited for the first time as an adult. I finally felt a sense of belonging. Sure my son who is going to be named Parker in English and Panagioti in Greek (he will be Christened Greek Orthodox as was my husband whose origin is Dutch, Danish, Norwegian, English, German and American) probably won't be able to speak Greek and probably won't feel as passionately as I do about Greece but for me that is my nationalty and I am very proud of it.
Δημοσίευση σχολίου