Αααααχ...η πρώτη φορά! 3 μαγικές λεξούλες...
Η πρώτη φορά που με φίλησε, η πρώτη φορά που μου έφτιαξε καφέ, η πρώτη φορά που μου έδωσε το αυτοκίνητό του, η πρώτη φορά που του το τράκαρα, η πρώτη φορά που με έστειλε στον αγύριστο, η πρώτη φορά που του είπα "να πας εσύ ρεεεε"... οooops...τείνω να βγω εκτός θέματος...Anyway....Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η ζωή μας είναι γεμάτη από πρώτες φορές! Όπως και η Blog-ο-ζωή μας (Blog-ο-ζωή, Blog-ο-κοσμεεεεεέ και Blog-ο-κοινωνίιιιιια)....Η πρώτη φορά που διάβασα ένα Blog (νομίζω ήταν ο Πιτσιρίκος), η πρώτη φορά που άφησα σχολίασα ένα post ως anonymous, η πρώτη φορά που σκέφτηκα να αποκτήσω δικό μου Blog...Οκ, εντάξει, έρχομαι στο θέμα...
Όταν αρχίζεις ένα Blog, το αρχίζεις με την προσδοκία πως κάποιος εκεί έξω θα το ανακαλύψει και θα το διαβάσει (αλλιώς κράτας ημερολόγιο)...Μόλις ανεβάσεις το πρώτο post, με 1000 κόπους και βάσανα, ενσωματώνεις και έναν μετρητή για να δείς αν "is anybody out there". Στην αρχή βλέπεις 1,2, 3 και υποθέτεις πως είναι ο φίλος σου, η κολλήτη σου, η συγκατοικός σου ίσως. Μετά απλά συνηδητοποιείς πως είσαι εσύ από το pc του σπιτιού, της δουλειάς, του φίλου σου...και ξαφνικά έχεις 23 ολόκληρους επισκέπτες. Αλλά εσύ έχεις μόνο 3 pc. Ποιοι είναι αυτοί οι 20 άγνωστοι λοιπόν που σε κοιτάνε αλλά φεύγουν χωρίς να πουν αντίο; Θες να τους φωνάξεις "ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΤ, τι συ;" αλλά οι καλοί σου τρόποι δεν σου επιτρέπουν να μιλάς έτσι σε αγνώστους. Και ξαφνικά ένας από αυτούς σου απευθύνει το λόγο. Κι αυτό σου φέρνει στο μυαλό την Τασούλα από την 1η Δημοτικού που σε ξεχώρισε από όλα τα άλλα παιδάκια και σε ρώτησε αν θέλεις να καθήσετε στο ίδιο θρανίο...
Sehr geehrte Frau Most Αrdently, επιτρέψτε μου να σας απονείμω τον τίτλο της "blog-o-Τασούλας" εις ανάμνηση του 1ου σχολίου που καταγράφηκε στο Βlog της Τυρολέζας.
Αγαπητοί Σκιώδεις Αναγνώστες (σκοπεύω να σας αποκαλώ έτσι μέχρι να μου πείτε κι εσείς μια Καλημέρα- "μια καλημέρα είναι αυτή πες την κι ας πέσει χάμω"), σας παρουσιάζω την "blog-o-Τασούλα", κατά κόσμον Most Αrdently! Η most ardently και γράφει κυρίως στα γερμανικά, που σημαίνει ότι έχετε μια εξαιρετική ευκαιρία να αποδείξετε ότι τα λεφτά στον Γκαίτε και στη Φραού Χέλγκα δεν πήγαν στο δρόμο! Είναι Υδροχόος, γεννημένη τη χρονιά του αρουραίου (μπλιαχ!), και αν κρίνω από την photo της αρέσουν τα Laugenbrezel, αλλά και σε ποιον δεν αρέσουν! Αγαπημένα της βιβλία είναι κάποια που δεν τα έχω ξανακούσει, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό μιά και το να μη διαβάζω λογοτεχνία είναι κουσούρι που μου έμεινε έπειτα από ατέλειωτα χρόνια σπουδών (που χρόνος να προλάβω να ανοίξω κανένα άλλο βιβλίο εκτός της Βιοχημείας 1, 2, ..., 152). Διαβάζει Vista (στην οποία θα απονείμω το δεύτερο Blog-o-τίτλο της Τυρολέζας, μόλις θυμηθώ πως έλεγαν το δεύτερο παιδάκι που μου μίλησε στο Δημοτικό!) , the unpaiktable catwoe, Studgart-blog, schlaflos in München και new work diaries. Από τον Απρίλιο του 2006 συχνάζει στο http://mostardently.blogspot.com/ Την γνώρισα χάρη στο post "Schokoladentest Teil 1", το οποίο σας συνιστώ.
Τελικά και η σοκολάτα, και όχι μόνο ο χρυσός, μας φέρνει πιο κοντά!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
6 σχόλια:
κοπελια με λειπείς
τοσο καιρο διαβαζεις unpaiktable και δεν διαβαζεις εμενα? ντροπη κ αισχος!
πλακα κανω, εγω θα σε διαβαζω απο δω και περα, ετσι επειδη σε παω.
πολλα φιλια και καλη τυχη στο μπλογκοκοσμο. οεο.
Είμαι η blog-o-Τασούλα τώρα!!
σ'ευχαριστώ παρα πολύ.
:)
@ Ελενίτσα
Όχι Ελενίτσα μου..σήμερα τον γνώρισα τον unpaiktable! Στο ορκίζομαι! Αν είναι δυνατόν να προτιμώ εκείνον από εσένα, που είσαι κατα κάποιο τρόπο κοντοχωριανή μου (η Großmutter είναι από το Καστέλλι Κισάμου)
@ Ardent
Εσύ ευχαριστείς εμένα, εγώ εσένα...γενικά ακουγόμαστε και οι 2 ιδιαιτέρως ευχαριστημένες :o)
Άσε, και μένα το ελληνικό πληκτρολόγιο μου έχει βγάλει την ψυχή. Σκέφτομαι σοβαρά να ανεβάσω ένα vide-ακι με μένα να πληκτρολογώ να γελάσει και ο κάθε πικραμένος!
Μήπως θυμήθηκες το όνομα; Όχι τίποτε άλλο, αλλά από τότε που διάβασα το post, έχω ξεχάσει το δικό μου ;-)
Να είσαι καλά.
@Vista
Προσπαθώ να το θυμηθώ αλλά...τίποτα >o(
Θα σε ικανοποιούσε ίσως ο τίτλος της Blog-o-Mερόπης; Με "άντεξε" στο θρανίο για 9(!) ολόκληρα χρόνια. Τι λες; να κανονίσω μια απονομή;
Δημοσίευση σχολίου