Deutschkurs!

Αγαπώ την γερμανική γλώσσα παρόλο που αντί να την ομιλώ ασελγώ αλύπητα πάνω της. Βίτσιο μου; οι προθέσεις! Δεν υπάρχει ούτε 1 στις 1000 να πω πρόθεση σωστά, παρόλες τις καλές μου προθέσεις. Tα παραπάνω links με βοήθησαν πολύ. Ελπίζω να τα βρείτε κι εσείς όσο χρήσιμα τα βρήκα κι εγώ.

Free online λεξικά:
http://dict.tu-chemnitz.de/
http://dict.leo.org/
http://www.student-online.net/woerterbuch.shtml

O Hueber είναι γερμανικός εκδοτικός οίκος. Tα παρακάτω βιβλία βοήθησαν να ξεστραβωθώ. Kάντε κλικ σε ένα από τα βιβλία και βρείτε online ασκήσεις και επιλέον υλικό. Το Delfin είναι super για αρχάριους και το Em neu σε βάζει κατευθείαν στην κουλτούρα του γερμανόφωνου. Hueber, και μαθαίνουν τον (γερμανόφωνο) κόσμο με ατέλειωτες ώρες χαράς!
http://www.hueber.de/sixcms/list.php?page=lehrwerkservice_daf

Γιατί όταν πρόκεται για ρήματα, γίνεται της ανωμαλίας:
http://www.verbix.com/languages/german.shtml

Σημείωση: Το post δεν είναι διαφημιστικό. Ενδεχομένως να υπάρχουν καλύτερα links για την εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας. Εγώ έγραψα αυτά που ξέρω. Αν κάποιος από εσάς έχει να προτείνει κάποιο link, θα χαρώ πολύ να το συμπεριλάβω. Επίσης σας δηλώνω υπεύθυνα (νόμος 105 κλπ) πως όταν ανέβασα το post τα links δούλευαν όπως πρέπει και σας έστελναν να μάθετε γερμανικά. Τώρα αν κάποιος άρρωστος τα "πειράξει" (αχ ρε Ευαγγελάτο, μας έχεις κάνει όλους καχύποπτους!) και σας στείλουν πουθενά αλλού, ουδεμία ευθύνη φέρω!

Η blog-o-Τασούλα

Αααααχ...η πρώτη φορά! 3 μαγικές λεξούλες...

Η πρώτη φορά που με φίλησε, η πρώτη φορά που μου έφτιαξε καφέ, η πρώτη φορά που μου έδωσε το αυτοκίνητό του, η πρώτη φορά που του το τράκαρα, η πρώτη φορά που με έστειλε στον αγύριστο, η πρώτη φορά που του είπα "να πας εσύ ρεεεε"... οooops...τείνω να βγω εκτός θέματος...Anyway....Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η ζωή μας είναι γεμάτη από πρώτες φορές! Όπως και η Blog-ο-ζωή μας (Blog-ο-ζωή, Blog-ο-κοσμεεεεεέ και Blog-ο-κοινωνίιιιιια)....Η πρώτη φορά που διάβασα ένα Blog (νομίζω ήταν ο Πιτσιρίκος), η πρώτη φορά που άφησα σχολίασα ένα post ως anonymous, η πρώτη φορά που σκέφτηκα να αποκτήσω δικό μου Blog...Οκ, εντάξει, έρχομαι στο θέμα...

Όταν αρχίζεις ένα Blog, το αρχίζεις με την προσδοκία πως κάποιος εκεί έξω θα το ανακαλύψει και θα το διαβάσει (αλλιώς κράτας ημερολόγιο)...Μόλις ανεβάσεις το πρώτο post, με 1000 κόπους και βάσανα, ενσωματώνεις και έναν μετρητή για να δείς αν "is anybody out there". Στην αρχή βλέπεις 1,2, 3 και υποθέτεις πως είναι ο φίλος σου, η κολλήτη σου, η συγκατοικός σου ίσως. Μετά απλά συνηδητοποιείς πως είσαι εσύ από το pc του σπιτιού, της δουλειάς, του φίλου σου...και ξαφνικά έχεις 23 ολόκληρους επισκέπτες. Αλλά εσύ έχεις μόνο 3 pc. Ποιοι είναι αυτοί οι 20 άγνωστοι λοιπόν που σε κοιτάνε αλλά φεύγουν χωρίς να πουν αντίο; Θες να τους φωνάξεις "ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΤ, τι συ;" αλλά οι καλοί σου τρόποι δεν σου επιτρέπουν να μιλάς έτσι σε αγνώστους. Και ξαφνικά ένας από αυτούς σου απευθύνει το λόγο. Κι αυτό σου φέρνει στο μυαλό την Τασούλα από την 1η Δημοτικού που σε ξεχώρισε από όλα τα άλλα παιδάκια και σε ρώτησε αν θέλεις να καθήσετε στο ίδιο θρανίο...

Sehr geehrte Frau Most Αrdently, επιτρέψτε μου να σας απονείμω τον τίτλο της "blog-o-Τασούλας" εις ανάμνηση του 1ου σχολίου που καταγράφηκε στο Βlog της Τυρολέζας.

Αγαπητοί Σκιώδεις Αναγνώστες (σκοπεύω να σας αποκαλώ έτσι μέχρι να μου πείτε κι εσείς μια Καλημέρα- "μια καλημέρα είναι αυτή πες την κι ας πέσει χάμω"), σας παρουσιάζω την "blog-o-Τασούλα", κατά κόσμον Most Αrdently! Η most ardently και γράφει κυρίως στα γερμανικά, που σημαίνει ότι έχετε μια εξαιρετική ευκαιρία να αποδείξετε ότι τα λεφτά στον Γκαίτε και στη Φραού Χέλγκα δεν πήγαν στο δρόμο! Είναι Υδροχόος, γεννημένη τη χρονιά του αρουραίου (μπλιαχ!), και αν κρίνω από την photo της αρέσουν τα Laugenbrezel, αλλά και σε ποιον δεν αρέσουν! Αγαπημένα της βιβλία είναι κάποια που δεν τα έχω ξανακούσει, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό μιά και το να μη διαβάζω λογοτεχνία είναι κουσούρι που μου έμεινε έπειτα από ατέλειωτα χρόνια σπουδών (που χρόνος να προλάβω να ανοίξω κανένα άλλο βιβλίο εκτός της Βιοχημείας 1, 2, ..., 152). Διαβάζει Vista (στην οποία θα απονείμω το δεύτερο Blog-o-τίτλο της Τυρολέζας, μόλις θυμηθώ πως έλεγαν το δεύτερο παιδάκι που μου μίλησε στο Δημοτικό!) , the unpaiktable catwoe, Studgart-blog, schlaflos in München και new work diaries. Από τον Απρίλιο του 2006 συχνάζει στο http://mostardently.blogspot.com/ Την γνώρισα χάρη στο post "Schokoladentest Teil 1", το οποίο σας συνιστώ.

Τελικά και η σοκολάτα, και όχι μόνο ο χρυσός, μας φέρνει πιο κοντά!

Let it snow, let it snow, let it snow!

Έχω μια παράξενη σχέση με το χιόνι. Σωστότερα τη σχέση του ανθρώπου που ποτέ δεν έχει δει πολύ χιόνι στη ζωή του και που για αυτό το λόγο το έχει συνδέσει με κάτι εξωπραγματικό, με παραμύθια με νεράιδες, ξωτικά, πριγκίπισσες που φυλάνε βατράχια (βρε κορίτσια, τι βίτσια είναι αυτά?). Όταν χιονίζει μου φτιάχνει η διάθεση. Όταν μάλιστα το στρώσει για τα καλά νομίζω ότι ζω στον Παράδεισο!

Νομίζω ότι η κακοκαιρία που χτυπάει αυτές τις μέρες την κεντρική Ευρώπη μου ήρθε κουτί. Τις προηγούμενες μέρες πάλευα με συμβόλαια, μεταφορικές εταιρείες, κούτες για την μετακόμιση, να ψάχνω σπίτι μέσω internet κλπ. Σήμερα αποφάσισα πως είμαι σε διακοπές. Δεν χορταίνω να κοιτάζω έξω από το παράθυρο, γιατί ούτε που το συζητάω να βγω έξω αν οι ενδείξεις του θερμομέτρου στο μπαλκόνι μου δεν επιστρέψουν στο +κάτι C, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι όντως κουβαλάω το 50% των γονιδίων της Mutter.

Flashback:

Innsbruck, πολλά πολλά χρονια πριν (καλά 4 και κάτι ήταν, μην το παρακάνω)...Τέλη Οκτώβρη. Ψοφόκρυο! Τα σύννεφα έχουν κατεβει τόσο που έχουν καλύψει τα πρώτα σπίτια. Επικρατεί μια βουβαμάρα και η Τυρολέζα (που τότε ήταν ακόμα Πειραιώτισσα) έχει κουκουλωθεί με ό,τι κουβέρτα και παπλώματα έχει στη διάθεσή της, αγνοώντας το γεγονός ότι στο διαμέρισμα η θερμοκρασία ήταν 30+C, μια και η θέρμανση δούλευε στο full. Την επομενη μέρα ανοίγει τα ωραία, μεγάλα, μελιά της μάτια και στη συνέχεια ανοίγει τις κουρτίνες. Τα πάντα είναι άσπρα! Πολύ άσπρα...Τόση ασπρίλα δεν είχε ξαναδεί στη ζωή της. Μια που φίλους, γνωστούς και συγγενείς στο Τιρόλο δεν είχε για να μοιραστεί μαζί τους το ότι είδε επιτέλους μια άσπρη μέρα (και να είχε δεν θα τους τηλεφωνούσε στις 6.30 το πρωί, γιατί θα έπαυε να τους έχει!) είπε να τηλεφωνήσει στη Mutter(διότι Mutter είναι μόνο μία και ό,τι κι αν κάνεις εκείνη θα σε συγχωρέσει, ακόμα κι αν την ξυπνήσεις τα άγρια χαράματα, εκείνη θα συνεχίσει να σε αγαπά και δεν είναι σαν τις φίλες σου που ναι μεν λένε πως σε αγαπάνε αλλά κατά βάθος σε ζηλεύουν):

-Hallo Mutter

-Καλημέρα (νυσταγμένη)...

-Δεν θα το πιστέψεις...(ψιλοβραχνιασμένη από τον ύπνο και την έλλειψη καφέ)

-Τι; Σου επιτέθηκαν; Σε έκλεψαν; Είσαι άρρωστη; Είσαι στο νοσοκομείο; (αγωνία της ακόμα κοιμισμένης αλλά πάντοτε ελληνίδας μάνας)

-...;;;(ωχ, δεν έπρεπε να της τηλεφωνήσω τόσο πρωί...) ε...χμμμ...όχι... Να, άνοιξα τις κουρτίνες (αυτοπεποίθηση) και έχει έξω χιόνι (ενθουσιασμός), πολύ χιόνι Mutter (μεγάλος ενθουσιασμός), δεν έχω ξαναδεί τόσο χιόνι! (μέγιστος ενθουσιασμός)

-...(δευτερόλεπτα ανασύνταξης, αξιολόγησης των δεδομένων και απόφασης κατάλληλης στρατηγικής για την αποτελεσματική διαχείριση της κρίσεως) Μην ανησυχείς (ποιος ανησύχησε;), πιστεύω να έχεις αρκετό φαγητό στο σπίτι (αλίμονο, η Großmutter στέλνει κάθε βδομάδα μπισκότα πτιμπερ Παπαδόπουλου, Σοκοφρέτες και Ελαιόλαδο!) Δεν υπάρχει λόγος να πανικοβάλλεσαι (φωνή σε απόλυτο πανικό). Τηλεφώνησε στο εργαστήριο (αποφαστικός τόνος) και πες τους πως θα έρθεις μόλις λιώσει το χιόνι! (θρίαμβος στο φωνή)

-...;;; Μα Mutter, το χιόνι θα λιώσει τον Απρίλιο....

-Άσε τις αηδίες, δεν θα βγείς στα χιονια να γλιστρήσεις, να πέσεις να έχουμε τρεχάματα.Τον πατέρα σου δεν τον σκέφτεσαι, να έχει άλλες έννοιες (πέρα από το να βρεις ένα καλό παιδί να παντρευτείς) στην ηλικία του;

-...Jawohl Mutter! Δεν μου λες; Λες να με βγάλουν οι σοκοφρέτες της Großmutter ως τον Απρίλιο;

Σημείωση: Η φωτογραφία είναι από το μπαλκόνι μου. Την τράβηξα χτες το απόγευμα, for your eyes only!

Control freak!

Όπως κάθε Tυρολέζα που σέβεται τον εαυτό της έχω ήδη:

1. βρει σπίτι με συγκάτοικο που μου φάνηκε μια χαρά παιδί (μέχρι να ξυπνήσει μέσα του ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι), Wireless Internet Connection, μεγάλη, πολύ μεγαααάλη τηλεόραση (απίστευτο αλλά ο τύπος έχει μεγαλύτερη τηλεόραση από τη δική μου !!!!), Parkplatz
2. πακετάρει ήδη αρκετά πράγματα (Σύνδρομο γεφυριού Άρτας: ολημερίς γεμίζω κούτες, το βραδυ τις αδειάζω! δοκιμάστε το και σεις...μιλάμε για τρελό κάψιμο θερμίδων!Τι Pilates και σαχλαμάρες...)
3. εντοπίσει φούρνους, φαρμακεία, super market, πάρκα, γυμναστήρια, σχολεία για εκμάθηση γαλλικών (γνωρίζει κανεις γιατί οι γαλλόφωνοι γραφουν 5 φωνήεντα και τελικά διαβάζουν μονο 1, κι αυτό είναι κάτι μεταξύ a και ο και e και η?) ή/και oλλα-αα-ιδικών (οποιος μου εξηγήσει γιατί οι oλλα-αα-νδοί έχουν όλα αυτά τα -αα- στις λέξεις του κερδίζει μια αρμαθιά Weißwurst και 1 εξάδα Franziskaner!)
4. αποστηθίσει τη διαδρομή σπίτι-δουλειά-σπίτι, με όλες τις πιθανές παρακάμψεις ώστε να συμπεριλάβω τα άνωθεν κοινωφελή ιδρύματα στο πολυάσχολο πρόγραμμα μου!
5. ανανεώσει την γκαρνταρόμπα μου σύμφωνα με το dress code της καινούριας μου δουλειάς (λατρεύω τα κομμωτήρια, τις αισθητικούς, τα μανικιούρ, πεντικιούρ, ταγιεράκια και γενικά ότι έχει να κάνει με τον γυναικείο μαζοχισμό! Κάτι μου λέει όμως πως 1 βδομάδα σε αυτή τη δουλειά θα είναι αρκετή για να νοσταλγήσω τις μέρες που ήμουν μια ανέμελη Τυρολέζα, που ροβόλαγε τις πλαγιές και τις ραχούλες των μαγευτικών Άλπεων με Birkenstock και αξύριστα ποδαράκια!-οι σχετικές φωτογραφίες που αποδεικνύουν τα παραπάνω έχουν αυτοκαταστραφεί όπως τα μηνύματα στο Mission Impossible)
6. καταγράψει ότι έχει σχέση με τον "απόδημο ελληνισμό" σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων (ελληνική πρεσβεία και προξενείο, εκκλησίες, ελληνική λέσχη/καφενείο, έλληνες μπλόγκερς. Και σκοπεύω να μείνω μακριά από όλα τα παραπάνω για όσο περισσότερο αντέξω. Θα αιτιολογήσω την επιλογή μου σε προσεχες post!)
7. υποσχεθεί στον εαυτό μου να πάψω να είμαι control freak (bla bla bla…)

Auf wiedersehen Tirol!

Αν μου το λέγαν μερικά χρονια πριν ότι θα στενοχωριόμουν που αφήνω το Innsbruck-οχωρι μου ούτε που θα το πίστευα. Κι όμως έτσι είναι. Σε λίγες μέρες τα μαζεύω και πάω αλλου. Καινούρια χωρα, μια γλώσσα που δεν ξέρω (ή μάλλον 2 γλώσσες, ίσως και 3), πρώτη δουλειά μετά τις σπουδές, πολύ άγχος.

Αυτή είναι η δεύτερη φορα που αλλάζω...χώρα. Την πρώτη φορα δεν αγχώθηκα γιατί δεν κατάλαβα τι έκανα. Αυτή η φορα όμως είναι αλλιώς. Ξέρω πως είναι να πηγαίνεις κάπου και να μην ξέρεις κανέναν, να μην μπορείς να μιλήσεις τι γλώσσα, να μην καταλαβαίνεις τι συμβαίνει γύρω σου. Έχω πέσει με τα μούτρα στο Internet ψάχνοντας πληροφορίες για τα πάντα, από συγκοινωνίες μέχρι καλωδιακή και από Fitness studio και Pilates courses (αισιόδοξη δε με βρίσκετε;) μέχρι φαρμακεία και super market. E και μια που έκανα όλα αυτά είπα να ανοίξω κι ένα blog να σας γράφω τα κατορθώματα μου. Καλό μας ταξίδι!