Γιατί βρε κορίτσια;

Διάβασα στην χθεσινή Ελευθεροτυπία 18.6.2008(http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=70035960)
«Με σύνθημα «Δεν είμαι του ανδρός μου.../ Δεν είμαι του πατρός μου/ Θέλω να είμαι ο εαυτός μου» και με αιχμές κατά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, κόμματα και φορείς αντιδρούν στην τροπολογία του υπ. Δικαιοσύνης που προβλέπει την ελεύθερη επιλογή του επιθέτου από τον ή τη σύζυγο, μπορεί δηλαδή να επιλέγεται κοινό επίθετο. Τα γυναικεία τμήματα κομμάτων (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ), φεμινιστικοί φορείς [Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης, Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο), «Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών» (ΑΚΓ)], αλλά και ο ΣΥΓΑΠΑ (Σύλλογος για την Ανδρική & Πατρική Αξιοπρέπεια) κατακρίνουν την Κυβερνητική Επιτροπή ότι προετοίμασε μια τροπολογία -εν κρυπτώ και παραβύστω- που αποδομεί τον ν. 1329/1983 για το οικογενειακό δίκαιο.«Η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης να καταργήσει την πρωτοποριακή ρύθμιση (ν.1329/1983) της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μάς οδηγεί τριάντα χρόνια πίσω, στην πατριαρχική Ελλάδα, όπου οι γυναίκες γίνονταν βορά στις πιέσεις για αλλαγή του επωνύμου τους μετά τον γάμο.»
Λίγο το ότι «η κατάργηση της πρωτοποριακής ρύθμισης (ν.1329/1983) της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θα μας οδηγήσει τριάντα χρόνια πίσω» και εγώ είμαι-δεν είμαι τριάντα ετών (αααααχ είμαι...), λίγο το ότι κατά πως φαίνεται κατά βάθος είμαι μια παλιοσυντηρητικούρα, δεν κατάλαβα γιατί εξάπτονται οι φεμινίστριες. Τι κακό υπάρχει στο να μπορεί κανείς να επιλέξει το επίθετό του εφόσον το επιθυμεί; Η απαγόρευση της αλλαγής είναι εξίσου φασιστική με την επιβολή της αλλαγής.
Επιπλέον νομίζω, βρε κορίτσια, και να με συμπαθάτε, πως οι γυναίκες οδηγούνται από μόνες τους όχι 30 αλλά 130 χρόνια πίσω, όταν αποφασίζουν να βλέπουν τα μεσημεριανά, Τατιάνες και δε συμμαζεύεται, όταν μετατρέπονται σε wanna-be Τζούλιες, Γωγούδες και λοιπές μοντελοσκυλούδες, όταν δεν μορφώνονται (και δεν αναφερομαι απαραίτητα στην πανεπιστημιακή μόρφωση, που ο Θεός να την κάνει μόρφωση έτσι που έχει καταντήσει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο), όταν χρησιμοποιούν φτηνές δικαιολογίες για να μην επιδιώξουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, όταν επαναπαύονται, όταν....1000 όταν μπορώ να βρω... Επιπλέον είμαστε εμείς πιο χειραφετημένες από τις Αυστριακές, τις Γερμανίδες και τις Σκανδιναβες οι οποίες έχουν το δικαίωμα της επιλογής; Ας μην κολλάμε στους τύπους. Οι Ελληνίδες έχουν να τραβήξουν πολύ κουπί για να φτάσουν στο επίπεδο που τους αξίζει. Η αλλαγή ή μη του επιθέτου ωστόσο δεν νομίζω ότι θα τις βοηυήσει να φτάσουν γρηγορότερα στον στόχο τους αλλά δεν τις καθυστερεί κιόλας... Οι αντιδράσεις πιο πολύ μου φέρνουν στο «πολύ κακό για το τίποτα».
Α, μην ξεχάσω...έχω και μια ερώτηση, την οποία θα ήθελα να απευθύνω στην επιτροπή που προετοίμασε την τροπολογία: Δηλαδή εσείς θεωρείτε ότι όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που εμπίπτουν στην κατηγορία οικογένεια& οικογενειακό δίκαιο έχουν λυθεί και μια και δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε αναθεωρείτε αναθεωρήσεις...Μια απλή ερώτηση κάνω...έτσι για να μαθαίνω...
Αααα...και κάτι τελευταίο...άντε οι πασοκτζούδες, οι συνασπισμενες, οι δικτυωμένες φωνάζουν «Δεν είμαι του ανδρός μου.../ Δεν είμαι του πατρός μου/ Θέλω να είμαι ο εαυτός μου» , η Πατρική και Ανδρική Αξιοπρέπεια τι ζόρι τραβάει;