tv.gr ( ή tv.γκκκκρρρρρρ)

Στο σπίτι μου η τηλεόραση ήταν σχεδόν πάντα ανοιχτή. Ίσως όχι τόσο γιατί μου αρέσει, όσο επειδή εδώ και πάρα πολλά χρόνια έμενα μόνη μου και όπως και να το κάνουμε είναι μια παρέα. Τα τελευταία χρόνια η εξάρτησή μου έχει περιοριστεί αρκετά αλλά είμαι ακόμα επιρρεπής σε μια καλή σειρά, ή σε ένα ισορροπημένο δελτίο ειδήσεων/πρωινό μαγκαζίνο. Παρόλο που η γερμανόφωνη τηλεόραση δεν είναι ότι καλύτερο, έχω καταφέρει να βρω μερικές εκπομπές, τις οποίες αν και δεν παρακολουθώ φανατικά, δεν λέω όχι αν τις πετύχω...

Τον τελευταίο μήνα, και ενόψη της άφιξεως των γονιών, είπαμε με τον Τυρολέζο να βάλουμε NOVA για να περνάει ώρα τους και να τους κάνουμε να νιώθουν σαν στο σπίτι τους. Χτες ήρθε ο ειδικός, έκανε την εγκατάσταση και την ενεργοποίηση και here we go...

Σηκώθηκα λοιπόν πρωί πρωί και ανοίγω την τηλεόραση για να απολαύσω το πρωινό μου καφεδάκι με ελληνική παρέα, μια και ο Τυρολέζος είχε ήδη φύγει ενώ οι γονείς δεν έχουν ακόμα ξυπνήσει (7 παρά, γαρ)...

Το φωνές είναι αυτές! Τι νεύρα! Τι περίεργες, παρακμιακές φάτσες! Που πάνε και τους βρίσκουν όλους αυτούς....Γυρνάς από εδώ, γυρνάς από εκεί...ως και τα καρτούνς είναι υπερκινητικά...Έλεος! Κοντεύει να μου βγει ο καφές από τη μύτη...Η θεματολογία για τα πανηγύρια: ένας χοντρός κυριούλης τραγουδάει τον ¨ταξιτζή" ενώ μια κοπελίτσα με ένα σούπερ μίνι και ακόμα πιο σούπερ κέφι του κρατάει το μικρόφωνο, μια άλλη μαγειρεύει σφυρίδα φρικασέ (και την βρίσκω εξαιρετικά ξενέρωτη,την κοπέλα, για την σφυρίδα δεν έχω άποψη), ο Αυτιάς είναι λίγο νευρικός αλλά αν κρίνω από τα βιντεάκια του Λαζόπουλου μάλλον υποτονικός είναι σήμερα, ένας φαρμακοποιός αλυσοδέθηκε στο φαρμακείο του... Οι περισσότεροι στα πάνελ δεν μπορούν καν να μιλήσουν, άλλοι έχουν μια περίεργη άρθρωση, άραγε τους έχει μιλήσει κανείς για έναν λογοθεραπευτή; Φωνάζουν, κρίνουν, επικρίνουν, μουρμουράνε, μου χαλάνε την πρωινή μου διάθεση...Να μην μιλήσω για τις διαφημίσεις των ινστιτούτων αδυνατίσματος-για αυτά θα γράψω ξεχωριστό ποστ!
Κουράστηκα να τους βλέπω... Και που να αρχίσουν και τα μεσημεριανά...

Maternity leave

Πρώτη μέρα της περίφημης και πολυαναμενόμενης άδειας μητρότητας...Βαριέμαι, αναζητώ την καινούρια μου ρουτίνα, προσπαθώ να συνηθίσω να ξαναείμαι στο σπίτι με τους γονείς, οι οποίοι κατέφθασαν πριν λίγες μέρες προκειμένου να υποδεχτούν τον πρώτο τους εγγόνι...Πρωτόγνωρα συναισθήματα, περίεργα...
Τουλάχιστον τώρα έχω χρόνο να γράφω συχνότερα στο blog :o)

Γιατί βρε κορίτσια;

Διάβασα στην χθεσινή Ελευθεροτυπία 18.6.2008(http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=70035960)
«Με σύνθημα «Δεν είμαι του ανδρός μου.../ Δεν είμαι του πατρός μου/ Θέλω να είμαι ο εαυτός μου» και με αιχμές κατά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, κόμματα και φορείς αντιδρούν στην τροπολογία του υπ. Δικαιοσύνης που προβλέπει την ελεύθερη επιλογή του επιθέτου από τον ή τη σύζυγο, μπορεί δηλαδή να επιλέγεται κοινό επίθετο. Τα γυναικεία τμήματα κομμάτων (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ), φεμινιστικοί φορείς [Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης, Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο), «Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών» (ΑΚΓ)], αλλά και ο ΣΥΓΑΠΑ (Σύλλογος για την Ανδρική & Πατρική Αξιοπρέπεια) κατακρίνουν την Κυβερνητική Επιτροπή ότι προετοίμασε μια τροπολογία -εν κρυπτώ και παραβύστω- που αποδομεί τον ν. 1329/1983 για το οικογενειακό δίκαιο.«Η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης να καταργήσει την πρωτοποριακή ρύθμιση (ν.1329/1983) της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μάς οδηγεί τριάντα χρόνια πίσω, στην πατριαρχική Ελλάδα, όπου οι γυναίκες γίνονταν βορά στις πιέσεις για αλλαγή του επωνύμου τους μετά τον γάμο.»
Λίγο το ότι «η κατάργηση της πρωτοποριακής ρύθμισης (ν.1329/1983) της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θα μας οδηγήσει τριάντα χρόνια πίσω» και εγώ είμαι-δεν είμαι τριάντα ετών (αααααχ είμαι...), λίγο το ότι κατά πως φαίνεται κατά βάθος είμαι μια παλιοσυντηρητικούρα, δεν κατάλαβα γιατί εξάπτονται οι φεμινίστριες. Τι κακό υπάρχει στο να μπορεί κανείς να επιλέξει το επίθετό του εφόσον το επιθυμεί; Η απαγόρευση της αλλαγής είναι εξίσου φασιστική με την επιβολή της αλλαγής.
Επιπλέον νομίζω, βρε κορίτσια, και να με συμπαθάτε, πως οι γυναίκες οδηγούνται από μόνες τους όχι 30 αλλά 130 χρόνια πίσω, όταν αποφασίζουν να βλέπουν τα μεσημεριανά, Τατιάνες και δε συμμαζεύεται, όταν μετατρέπονται σε wanna-be Τζούλιες, Γωγούδες και λοιπές μοντελοσκυλούδες, όταν δεν μορφώνονται (και δεν αναφερομαι απαραίτητα στην πανεπιστημιακή μόρφωση, που ο Θεός να την κάνει μόρφωση έτσι που έχει καταντήσει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο), όταν χρησιμοποιούν φτηνές δικαιολογίες για να μην επιδιώξουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, όταν επαναπαύονται, όταν....1000 όταν μπορώ να βρω... Επιπλέον είμαστε εμείς πιο χειραφετημένες από τις Αυστριακές, τις Γερμανίδες και τις Σκανδιναβες οι οποίες έχουν το δικαίωμα της επιλογής; Ας μην κολλάμε στους τύπους. Οι Ελληνίδες έχουν να τραβήξουν πολύ κουπί για να φτάσουν στο επίπεδο που τους αξίζει. Η αλλαγή ή μη του επιθέτου ωστόσο δεν νομίζω ότι θα τις βοηυήσει να φτάσουν γρηγορότερα στον στόχο τους αλλά δεν τις καθυστερεί κιόλας... Οι αντιδράσεις πιο πολύ μου φέρνουν στο «πολύ κακό για το τίποτα».
Α, μην ξεχάσω...έχω και μια ερώτηση, την οποία θα ήθελα να απευθύνω στην επιτροπή που προετοίμασε την τροπολογία: Δηλαδή εσείς θεωρείτε ότι όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που εμπίπτουν στην κατηγορία οικογένεια& οικογενειακό δίκαιο έχουν λυθεί και μια και δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε αναθεωρείτε αναθεωρήσεις...Μια απλή ερώτηση κάνω...έτσι για να μαθαίνω...
Αααα...και κάτι τελευταίο...άντε οι πασοκτζούδες, οι συνασπισμενες, οι δικτυωμένες φωνάζουν «Δεν είμαι του ανδρός μου.../ Δεν είμαι του πατρός μου/ Θέλω να είμαι ο εαυτός μου» , η Πατρική και Ανδρική Αξιοπρέπεια τι ζόρι τραβάει;

Hier kommt Alex!

Hey, hier kommt Alex!

Vorhang auf - für seine Horrorschau.

Hey, hier kommt Alex!

Vorhang auf - für ein kleines bisschen Horrorschau...

Είμαι σίγουρη πως οι Die Toten Hosen δεν είχαν στο μυαλό τους τον εικονιζόμενο όταν τραγουδούσαν για έναν Alex που έρχεται (http://www.youtube.com/watch?v=dB-KlLjeqxA&feature=related).

Ο δικός μου Alex πάντως, ή καλύτερα το προσωπικό μου ¨kleines bisschen Horrorschau¨ έρχεται πολύ σύντομα, στις 6 Ιουλίου.

Από την μια ανυπομονώ να τον γνωρίσω, από την άλλη φοβάμαι το πόσο αυτή η γνωριμία θα αλλάξει τη ζωή μου. Ο Τυρολέζος, ως πιο ρεαλιστής, επιμένει πως η ζωή μας έχει ήδη αλλάξει απλά δεν το έχουμε συνειδητοποίησει. Όπως και να 'χει,κοντός ψαλμός αλληλούια, σε 2 με 3 βδομάδες ο Alex θα είναι εδώ...και τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο!

Υ.Γ. 3D Ultrasound στις 34 εβδομάδες. Πολύ σοβαρός έχει βγει, ή ιδέα μου είναι;