...και έχω βαρεθεί να βλέπω "Friends" και να τρώω φυστίκια. Ούτε ο Super-Γκούφυ να ήμουν!
Επείδη όμως δεν είμαι σε καμία περίπτωση από εκείνες τις Τυρολέζες που τις παίρνει εύκολα από κάτω, ζητώ τη βοήθεια σας: Τι θα κάνατε αν ήσασταν στη θέση μου; Προτάσεις/Ιδέες to get a life...
Σας προλαβαίνω: Γράφτηκα σε γυμναστήριο, προσπάθησα να πιάσω κουβέντα στον ψιλικατζή της γειτονιάς μου (τα γαλλικά, όμως, όπως και το πιάνο άλλωστε, δεν είναι τα πιο δυνατά μου σημεία), έχω κάνει άπειρες βόλτες στο τετράγωνο παρέα με τη γάτα του γείτονα (σκέτη ψυχοπάθεια αυτό το γατί...μου την έχει στημένη και με πάει βόλτα κάθε βράδυ...Ας του πει κάποιος πως είμαι Dog person!)... Επίσης να ξεκαθαρίσω ότι ναι, είμαι απελπισμένη, αλλά όχι τόσο ώστε να βγω με κόσμο από το γραφείο (έχω την αίσθηση πως το κουτσομπολιό πάει σύννεφο), να πάρω τηλέφωνο τον Μωχάμετ (μαροκινός ταξιτζής, που με πηγαινοφέρνει στο αεροδρόμιο και ξαφνικά αποφάσισε να τον βγάλω να έξω για ποτό!) κλπ...
